» آدینه آخون

"آدینه آخون" نخستین و تنها نماینده ایل ترکمن در اولین دوره مجلس شورای ملی(مجلس مشروطه)قاجاریه-سال 1288 خورشیدی «نفر دوم از سمت چپ»

» شیر شتر

ترکمنها از شیر شتر اکثرا برای تهیه دوغ شتر استفاده می کنند.چونکه برای ترکمنها هیچ چیزی نمی تواند در گرمای سخت و طاقت فرسای بیابان بهتر از دوغ شتر باشد .شیر شتر را با دست می دوشند.مهمترین امتیاز مصرف دوغ شتر طبیعی بودن و مفید بودن آن در درمان بیماریهایی مانند سل و معده و فشار خون میباشد.

از شیر شتر به غیر از دوغ شتر آق آران،سوزمه،پنیر،و کره نیز عمل می آید که همگی در برنامه غذایی ترکمنهای صحرا نشین جایگاه خاصی دارد.

 دوغ شتر را با ترشاندن شیرشتر درست می کنند وبرای تهیه دوغ حتما باید شیر شتر تازه باشد.شیر شتر را داخل ظرفی لعابدار یا داخل کوزه می ریزند و روی آن مایه ی از قبل ترشانده شده که مزه ی ترشی آن 100 الی 150 درجه باشد را اضافه می کنند و به مدت 3 دقیقه مواد را هم میزنند بعد از هم زدن مقدار 5/ 1 برابر یا 2 برابر مواد آب اضافه میکنند در این روش دوغ شتر بطور طبیعی گازدار و ازته می شود.در این هنگام مزه ی ترش شیر شتر در مدت 30 دقیقه 60 الی 70 درجه می رسد و در روی مواد حالت کف غلیظ شکل می گیرد که اصطلاحا به آن آق آران می گویند.آق آران را از روی مواد بر میدارند باقیمانده آن نیز دوغ شتر خواهد بود پس از آن برای گاز دار کردن و بیشتر شدن مزه ی ترش آن دوغ شتر را به مدت 4 الی 12 ساعت در دمای 20 الی 25 درجه بطور سر بسته نگهداری می کنند.مزه ترش آق آران در این مدت به 18 الی 20 درجه و دوغ شتر به 90 الی 100 درجه می رسد و بوی مخصوص و خوشی از آن بیرون می آید که این بو نیز نشانه ی آماده شدن آن میباشد . این روش تجربه ایست گرانبها برای ترکمنها که بتواننداز شیر شتر با روش ترشاندن آن مایعی بسیار مفید وطبیعی برای سلامتی خود بدست بیاورند .

ترکمنها ضرب المثلی دارند )دویه مالینگ دنیا مالینگ (یعنی اگر شتر داشته باشی انگار دنیا رو داری.اهمیت شیر شتر در سلامتی انسانها را می توانیم در افسانه آق پامیق ببینیم .آق پامیق با نیتی پاک و الگو شدن به دیگران می تواند برادران خود را را با خوراندن شیر شتر از مرگ نجات دهد . شتر حیوانی با کرامت و احترام در بین ترکمنهاست که در بین ضرب المثلها و سخنان ترکمنها از شتر به نیکی سخن به میان میاورند .)حاتاردا نر بولسو یوک یرده قالماز(یعنی در ردیف کاروان شتر شتر نر اگر باشد آن بار هیچ وقت روی زمین نمی ماند .این فقط یک مثال ساده نیست بلکه به عنوان وصیت و نصیحتیست به جوانان که همیشه به عنوان یار وغمخوار به افراد ضعیف کمک کنند و دست نیاز مندان را بگیرند و به آنها کمک کنند.

همچنین در داستان )شاصنم غریب( متن :کجبانی چکماگه آق مایا گرگ اهمیت بالای این جانور آرام را در میان را نشان می دهد .در میان ترکمنها نقل است)دویه چالی درده داری( یعنی دوغ شتر دوای دردهاست. امیدواریم با نوشیدن دوغ شتر غیر از بر آورده شدن تشنگیمان روحمان هم به آرامش برسد.

Asyek آثیق

Asyek آثیق 

این زیور به شكل قلب بوده و در اندازه‌های مختلف تهیه می‌شود. در وسط آسیق نگینی بزرگ از سنگهای قیمتی تعبیه شده كه رنگ آن قرمز و جگری (زرشكی) می‌باشد. در بالای «آسیق» حلقه‌ای قرار دارد كه بندی پارچه‌ای را از این حلقه عبور داده و به وسیله این بند به گیسوان خود می‌بندند. «آسیق» در پشت، روی كمر قرار می‌گیرد و زیوری است برای زنان كه گیسوان خود را در پشت قرار می‌دهند و معمولاً نوعروسان از آن استفاده می‌كنند.

«آسیق» در اندازه‌های مختلف بوده و برخی از آنها به قدری بزرگ است كه كاملاً پشت كمر را می‌پوشاند. «آسیق» كوچك را «آسیق‌چا» گویند. برخی از آنها دارای شرابه‌هایی هستند كه آن را «دؤكوریم‌لی آسیق» می‌گویند. «اوچ آسیق» نیز نوعی «آسیق» بوده كه در آن سه «آسیق» كوچك را با بند مهره‌دار به هم وصل می‌كنند و به مو می‌بندند. اگر اندازه «آسیق» بزرگ باشد، آن را علاوه بر بستن به مو با بندی به گردن نیز می‌بندند تا سنگینی آن فقط بر مو وارد نشود «آسیق» از تكه‌های كوچك به هم زنجیر شده‌اند كه زنان طایفه «یموت» مورد استفاده قرار می‌دهند. 

بدانیم...

از جمله رؤياهاي مختومقلي بود كه تركمنها را مردمي متحد و يكپارچه ببيند. در اين باره مي نويسد :

ملت متحد بسان لاله مي شكفد يموت ، تكه ، يازير و گوكلان در يك خط پيش مي روند. 

دوران شاعر گرانقدر تركمن ، دوران پرآشوبي بود ، … جنگ بين خانهاي مختلف تركمن، اوضاع اجتماعي را بسيار پريشان ساخته بود، جنگهاي داخلي نيز مزيد بر علت بود،از اين جهت بود كه در سراسر اشعار مختومقلي وحدت قومي ، شجاعت و پايمردي در مقابل ظالمان نمايان است. 

او از تركمنها مصرانه مي خواست كه يكپارچه و متحد شوند ، چون اين تنها راهي بود كه مي توانستند در برابر دشمنان تركمنستان مقاومت كنند. او مي نويسد :

اگر تركمنها تصميم قاطع بگيرند درياي قلزم و رود نيل را خشك مي كنند.

تكه ، يموت ، گوكلان ، و ايل علي همه اين پنج ايل بايد يك خانواده شود.

در جاي ديگر مي گويد :« يموت ، گوكلان اگر متحد شوند و قشون بكشند، صحرا پر از آنان مي شود و اگر تكه ها و سالورها هم از شرق بيايد حتي دره ها هم پر مي شود .

 

آیین نوروز در بین ترکمن ها

يا مقلب القلوب و الابصار

يا مدبر الليل و النهار

يا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الي احسن الحال

"ضرب‌المثل تركمني"

"ييلينگ گِلِه‌ني نوروز دان بللي"

نوروز فرا رسيدن سال نو را نويد مي‌دهد.

اين ضرب‌المثل نشانگر اهميت والاي آیین نوروز در بين تركمن‌هاست.

نوروز، رسم و آئيني كهن و از دوران پيش از تاريخ در ميان مردم ايران منجمله تركمن‌ها نيز شناخته شده بود. نوروز با طلوع خورشيد در نخستين روز بهاري آغاز و به عنوان"تأزه ييل" جشن گرفته مي‌شده است. جشن‌ها و اعياد در بين تركمن‌ها به مناسبت‌هاي گوناگون از ويژگيهاي خاصي برخوردارند و مي‌توان آنها را به چند دسته تقسيم كرد :. 1ـ اعياد تاريخي مانند عيد نوروز 2ـ اعياد ديني و مذهبي مانند عيد قربان، عيد فطر، ميلاد رسول‌الله (ص) كه در آن به ضيافت و مولودخواني مي‌پردازند، جشن"آق آش" به هنگام رسيدن به سن مبارك پيامبر اكرم(ص) يعني شصت و سه سالگي 3ـ جشن فصلي و دهقاني مانند"جشن گندم" 4ـ جشن‌هاي خصوصي و خانوادگي مانند عروسي، تولد نوزاد، ختنه‌سوراني، بازگشت از زيارت خانه خدا و .. .

خاستگاه و پيشينه‌ي تاريخي نوروز: بدون شك نوروز يك آئين كهن‌سال همگاني و مربوط به دگرگوني طبيعت از حالتي به حالتي ديگر و پايان‌ يافتن دوره‌ي خلقت به ويژه آفريده شدن بني بشر است كه براساس اعتقادات همة اديان الهي مظهر صفات آفريننده جهان است. در اين روز آنگاه كه آفتاب به برج بره انتقال مي‌يابد و فصل بهار شروع مي‌شود، روز نويي از سال جديد نيز آغاز مي گردد. "قديمي‌ترين نشانه‌هاي جشن سال نو، به نخستين خاندان سلطنتي اور و به هزاره‌ي سوم قبل از ميلاد مربوط مي‌شود كه در طي آن، ازدواج مقدس ميان"الهه‌ي آب" و "خداي باروري" انجام مي‌گرفته و كاهنه‌ي معبد نقش الهه را برعهده داشته است. در اين مراسم شاه ، نقش"خداي باروري" را برعهده داشته است. اين جشن در اصل به مناسبت پيروزي"انا" يا "انكي" بوده است. اين آئين يا همراه با كوچ بوميان نجد ايران به بين‌النهرين به آن سرزمين رفته و يا تحت تأثير آيين‌هاي سومري، هم‌زمان در سراسر منطقه وجود داشته است. در دوران باستان دو عيد بزرگ وجود داشت، يكي"عيد آفرينش" در آغاز پاييز و دوم"عيد باززايي و بركت بخشي" در آغاز بهار، عيد باززايي در واقع به"دوموزي" خداي شهيد شونده‌ي سومري مربوط بود. اين ايزد در پايان هر سال كشته و در سرسال نو دوباره متولد مي‌شد و زايش دوباره‌ي او را جشن مي‌گرفتند، چون با زايش او گياهان و دانه‌ها مي‌روييدند. آئين ايزد شهيد شونده"دو موزي" و همسر او « آننا» از هزاره‌ي سوم پيش از ميلاد مسيح در بين‌النهرين وجود داشت و زنده شدن دوباره‌ي "دوموزي" در واقع جشن آغاز سال نو به حساب مي‌آمد(1)". واريانت تركي دو موزي(ايزد سومري) "تموز" و واريانت تركمني آن"توموس"(توميس) است.

منبع:

http://www.turkmenstudents.com/modules/news/article.php?storyid=11823

ترکمن یعنی...

سوالی که در ابتدا به آن می‌پردازیم‌ این است كه‌ چرا تركمن‌ها به‌ این‌ اسم‌ خوانده‌ شده‌اند؟ برای‌ روشن‌ كردن‌ این‌ نكته‌ لازم‌ می‌آید كه‌ از مناسبت‌های‌ تركمن‌- اوغوز حركت‌ كنیم‌. برای‌ اینكه‌ این‌ امر در حل‌ معمای‌ منشاء و ماهیت‌ نام‌ تركمن‌ كمك‌ شایانی ‌خواهد كرد.

اینكه‌ واژه‌ های‌ تركمن‌ و اوغوز دو نام‌ برای‌ یك‌ قوم‌ معین‌ ترك‌ است‌، در منابع‌ تاریخی‌ ترك‌ بطور كلی‌ امری‌ پذیرفته‌ شده‌ به‌ نظر می‌رسد. در نیمه‌ دوم‌ قرن‌ گذشته ‌ا. وامبری اینطور می‌گوید: « قبول‌ این‌ دیدگاه‌ كه‌ اجتماعاتی‌ كه‌ اعراب‌ به‌ آنها نام‌ «غز» را داده‌اند، تركمنهای ‌زمان‌ ما هستند، كاملا درست‌ است. ‌»

نمت‌ با استناد به‌ هوستما می‌نویسد كه‌ تركمنها به‌ جای‌ اسم‌ قدیمی‌ خود یعنی‌ «اوغوز» نام‌ «تركمن‌» را گرفته‌اند.

در اوایل‌ قرن‌ دوازدهم‌ مدتی‌ نام‌ اوغوز و تركمن‌ را بطور مشترك‌ بكار برده‌اند. 

و. مینورسكی‌ در یكی‌ از آثارش‌ می‌نویسد: «اوغوزها» بطور كلی‌ با نام‌ «تركمن‌» شناخته‌ شده‌اند. 

ا. پریتاسك‌ می‌نویسد كه‌ قسمتی‌ از تركان‌ در منابع‌ تاریخی‌ تحت‌ نام‌ تركمن‌ یا اوغوز دیده‌ شده‌اند و روشن‌ می‌سازد كه‌ دولت‌ «یبغوی‌ اوغوز» تحت‌ دونام‌ «اوغوز»، «تركمن‌» یك‌ اتحاد سیاسی‌ تشكیل‌ داده‌اند. 

در این‌ نظریه‌ها كه‌ از جهت‌ نتایج‌ درست‌ هستند، قدمت‌ نام‌ تركمن‌ و منشأ و ماهیت‌ آن‌ روشن‌ نشده‌ است‌.

در سرزمینمان‌، دیدگاه‌ ف‌.كوپرولو ارزش‌ كلاسیكی‌ یافته‌ است‌.

كوپرولو در زمان‌ خود با استناد به‌ دیوان‌ لغت‌ ترك‌، می‌گوید كه‌ نام‌ تركمن‌ به‌ گروههایی‌ از اوغوزها كه‌ مسلمان‌ شده‌اند، اطلاق‌ می‌شود. 

در حقیقت‌ او این‌ دیدگاه‌ را با استناد به‌ اثر شرف ‌الزمان‌ مروزی‌ یعنی‌ با سطرهای‌ كتاب‌ «طبیعه‌الحیوان‌» عیناً تأیید می‌كند. 

ادامه نوشته

صرفاً جهت اطلاع

محمد بایرام خان، از شاعران مشهور ترکمن قرن دهم هجری می باشد، وی از طایفه بهارلی بوده و علاوه بر شاعری،سرکرده قشون نیز بود.بایرام خان ابتدا در خدمت شاه اسماعیل صفوی بوده و سپس به خدمت بابر در هند رفته در تاسیس مغولان هند نقش اساسی داشته است. بایرام خان در دربار مغولان هند به مقام وزیر اعظم و خان-خانان ارتقاء یافت. وی اشعاری به زبان های ترکمنی و فارسی سروده است. نخستین بار آثار وی در سال 1970 میلادی تحت عنوان منتخبات در عشق آباد شوروی به چاپ رسید. هم اکنون به نام بایرام خان و پسرش عبدالرحیم در دهلی نو دروازه و یادگاری به نام « ترکمن دروازه » وجود دارد.

نمونه ای از شعر بایرام خان:

ینه ینگش یوزین اوردی باری                شادلاندی لارمونگا دوست لارینگ باری

قوانیارس بو دورموشنگ اوزینه              گولیب باقیارس دوست لارمیزنگ یوزینه

ترجمه: باز پیروزی چهره خود را به ما نشان داد و تمامی دوستان را خوشحال نمود.افتخار می کنیم به این زندگی، با خنده و شادی به روی دوستان نگاه می کنیم.

مراسم ازدواج ترکمنها

ترکمنها پدرتبار هستند. آنها قبل از این قرن دارای خانواده های گسترده بسیار بزرگ با یک رییس خانواده (پدر) مقتدر و مستبد بوده اند. خانواده کوچکتر و هسته ای (زن و شوهری)، در قرن حاضر و به تدریج در میان آنها پا گرفته است.
در میان ترکمنها، فعالیتهای زن و مرد به طور جداگانه مشخص شده است. مردان کارهای کشاورزی و دامداری را انجام می‌دهند در حالی که زنان به کارهایی همچون برپا کردن و برچیدن (اُی) (آلاچیق ترکمنی)، تهیه آرد، چیدن و خشک کردن میوه، دوشیدن شیر گاو و گوسفند، قالی بافی، نمدمالی، تهیه لبنیات و تمیز کردن پشم می‌پردازند. گذشته از آن، زنان فعالیتهای دیگری همچون بزرگ کردن بچه، نگهداری کودک، آشپزی و شست و شو را انجام می‌دهند.

ادامه نوشته

نخستين كدخداي گنبد قابوس + عکس

«ساري ساتانلاق» يا ساري خان يلمه (1339-1273 هـ .ش) از شخصيت‌هاي برجسته تاريخ معاصر تركمن‌صحرا بويژه شهر گنبد قابوس است كه در ميان عامه مردم معروفيتي خاص داشت.
نام اصلي وي «يگن محمد» بود و در ميان ايلات كوچ نشين آق آتاباي ساكن در كرانه‌هاي اترك – گرگان به دنيا آمد. ليكن پدرش تاج محمد به يكجانشيني و كشاورزي تمايل داشت.چند سالي پس از ازدواج، ساري خان به همراه عمومي خود «قربان باتير» در جنگهاي ميان گروهي و نفاق آميز «آق اويلي چيليك» شركت جست (در سال 1298 هـ .ش) و در هيأت نيروهاي آق اويلي به ناحية‌گنبد قابوس وارد شد و اين سرآغاز فصلي جديد در زندگي وي بود. هم در اين سال بود كه نخستين پسر وي تولد يافت و به اين مناسبت «اويلوك» نام گرفت.

ادامه نوشته

اولين نماينده تركمن‌صحرا در دوره مشروطيت

آدینه محمد خان که بود؟

آدینه محمد خان جعفربای ( که نوادگان کنونی ایشان امروزه با فامیلی «نیرومند» در گمیشان و گنبد کاووس و بندر ترکمن شناخته می شوند.) تحصیلات خود را در بخارا به اتمام رسانید سپس بو

اسطه ذکاوت و مراودات خود با اهالی استر آباد بزودی زبان فارسی را می آموزد گفته اند استعداد درخشان آدینه محمد خان موجب حسادت برخی افراد بوده است؛ بهمین جهت لقب آنا شیطان به او داده بودند. او خود در جواب به این سوال که چرا چنین اسمی را به شما داده اند می گفت؟ « دشمنان آنه شیطان می گویند ولی دوستان آنه جان و آنه ملا می گویند.» هنگام عزیمت او به تهران جهت حضور در مجلس شورای اسلامی مادرش نگران از راه پر خطر، دلواپسی خود را بروز می دهد و می گوید: «اگر نمایندگی مجلس امر قابلی بود طوایف قوی تری بودند و نماینده می دادند. چرا که بنا بر گفته استاد عبد الغفور آخوند مسیر ترکمن صحرا تا تهران حداقل دوازده روز طول می کشید» او در جواب به مادرش گفته بود: «مادر! آنان هنوز ارزش این کار (نمایندگی مجلس) را نمی دانند.اگر می دانستند. به امثال من نمی رسید. 

تصویر بر گرفته از مؤسسه فرهنگي انتشاراتي فراغي می باشد .

بر روی تصویر کلیک کنید تا اندازه واقعی رو مشاهد کنید

صرفاً جهت یادآوری.!

ترکمن ها گروهی از زرد پوستان آسیای میانه هستند، که به دلایل گوناگون طبیعی و اجتماعی به طرف جنوب منطقه هجوم آورده اند، این گروه در مناطق ترکمنستان واقع در جماهیر شوروی و ترکمن صحرای ایران ساکن شده اند.آنان دارای جدی افسانه ای به نام« اغوز خان » (Oghuz Khan) هستند،که تمام گروهها و زیر گروههای ترکمن از او منشعب شده اند.

ادامه نوشته

صرفاً جهت اطلاع + عکس

هر قومی و ملتی پوششی خاص خود دارد كه می‌توان گفت معرف فرهنگ آنان می‌باشد. قوم تركمن نیز پوششی خاص خود دارد كه این قوم اصیل را از دیگر اقوام متمایز می كند. 

جنس لباس سنتی زنان تركمن از ابریشم است كه با دستگاه ساده ای به نام تارا بافته می شود. این پارچه به صورت نوارهایی به رنگ قرمز و خطوط زرد می باشد. پیراهنی كه از این نوارها دوخته می شود ساده، بلند و قرمز رنگ است كه «كوینك » نام دارد. 

ادامه نوشته

زبان ترکی ترکمنی

زبان ترکی ترکمنی لهجۀ شرقی اوغوز را تشکیل میدهد وزبان ترکمنان افغانستان ، ترکمنستان و ایران میباشد. زبان ادبی ترکمن ها تاسدۀ هجدهم لهجۀ ادبی چغتایی بود ودر طول سده های هجده ونوزده میلادی شعرا ونویسندگان مثل مختومقلی فراغی ، ذلیلی ، غایبی ، ملا نفس ، عبدالستار قاضی ، محمد ولی کمینه ، محتاجی ، مسکین قلیچ ...وغیره به لهجۀ ترکمنی جدید نوشته اند وادبیات کلاسیک ترکمنی را بوجود آوردند مختومقلی فراغی متولد (۱۷۳۳) میلادی (۱۱۴۶) هجری قمری بنیاد گذار ادبیات ترکمن است .

مختومقلی که به شکل دو بیتی ( غوشیق ) سروده هایش را آفریده است بیشتر طرفدار وحدت ملی ترکمنان میباشد وخوانین وعلمای ترکمن را به این وحدت ملی فرا خوانده است.

در جمهوری ترکمنستان زبان وادبیات ترکمنی به سیر تکامل خویش ادامه میدهد در افغانستان وایران در نتیجه سیاست های وقت مجالی برای رویش وبالش آن تاهنوز داده نشده است .

باید یاد آور شد ادبیات ترکمنی ادبیات مردم وبیشتر بگونه شفاهی میباشد وقسمتی از آن بصورت ادبیات نوشتاری در آمده است اشعار ترکمنی در وزن هجائی ودوبیتی است ومحتوی حماسی تعلیمی دارد.

منبع: http://yeget.net

مختصری درباره ترکمن ها

اطلاعات و حقایق مربوط به « تركمن » ها بنا به دلایل مختلف از قاطعیت لازم برخوردار نیست: نخست اینكه هنوز بررسی های دقیق و همه جانبه ای صورت نگرفته است. ثانیاً ملاك های قاطع و جامعی برای تعیین هویت ملی تركمن ها بیان نشده است و امروزه صدها هزار نفر در نقاط مختلف جهان، در چین، عراق، سوریه و… خود را تركمن می دانند در حالی كه وجه مشترك چندانی با هم ندارند. صرف نظر از همه اینها، گرچه نزدیك به یك قرن است كه دولتی به نام جمهوری تركمنستان تاسیس شده، امّا عملاً از سال 1991 است كه شاهد یك كشور مستقل تركمن هستیم و لذا می توان گفت كه جهان تازه متوجه ملّتی به نام تركمن شده است و باید منتظر باشیم تا تحقیقات و بررسی های گسترده و همه جانبه در خصوص این ملّت جوان آغاز گردد.

لطفا به ادامه مطلب بروید.........

ادامه نوشته

خوارزمشاهيان(490-628 هـ ق)

سرزمين هاي واقع در جنوب درياچه آرال فعلي را در گذشته خوارزم مي ناميدند.اين ناحيه يكي از نواحي بسيار آباد آن عصر به شمار مي رفت كه كشاورزي آن به خاطر رودخانه جيحون بسيار پر حاصل و مورد توجه حكام آسياي ميانه و خراسان بود.

لطفا به ادامه مطلب بروید.........

ادامه نوشته

فتح نسا

تركمانان پس از اولين حملات مغول در حدود ماه صفر 610 ه يك بار در حوالي شهر كنت قتل عام شده بودند. به همين جهت گروهي از آنها به سوي غرب يعني بخارا،مرو،نسا،ابيوردو... گريختند. 

لطفا به ادامه مطلب بروید.........

ادامه نوشته

فتح مرو و مقاومت تركمانان

اندك زماني بعد از سقوط اورگنج(جرجانيه) در خوارزم،مرو نيز توسط سپاهيان تولوي پس از 5 روز محاصره تسليم شد.در زمان حمله مغول حاكم اين شهر بزرگ بهاءالملك نجيب الدين بود كه در برابر مغولان تسليم شد. ولي چند صباحي بعد، زماني كه سلطان محمد خوارزمشاه به جزيره آبسكون استرآباد ( در حاشيه آشوراده فعلي در بندرتركمن كه اكنون به زير آب رفته) پناه آورده بود، مجيرالملك شرف الدين حاكم سابق مرو به اين شهر آمد و 7000 تركمان و ساير لشكريان متفرق را به دورخود جمع كرد. اصل و مابقي ماجرا را به نوشته هاي عطاملك جويني و مير خواند استناد مي كنيم. آنها نوشته اند:

لطفا به ادامه مطلب بروید.........

                  

ادامه نوشته

مغولان

مغولان مجموعه قبايل متحد شده و بيابانگردي بودند كه توسط چنگيز(تمو چين) وحدتي را ايجاد نمودند تا در سايه آن به تصرف مناطق اطراف بپردازند. بعضي از قبايل هم بدون پذيرفتن اتحاد به ياري چنگيز برخاسته بودند. خواجه رشيدالدين فضل الله طبيب خاص اباقا خان و وزير غازان خان يكي از اين نوع قبايل را «سونيت»نام برده كه داراي امراي بزرگي بوده اند:«... يكي امير تومان ملكشاه بود كه لشكر از اويغور و قارلوق و تركمان و كاشغري و كوجاي جمع نموده بود».

لطفا به ادامه مطلب بروید.........

                                         

ادامه نوشته

مهاجرت اغوزها به سوی غرب

در نتیجه عوامل گوناگون  ترکمن ها از ناحیه ی اسپیجاب به سوی غرب مهاجرت کردند. مهمترین علت این مهاجرت ها، فشار امپراطوران چین بوده است. منابع گوناگون اتحاد چینی ها با قبائل گوناگون ترک را جهت دفع اغوزها نشان می دهد.

علاوه بر مسئله فوق ظهور اسلام نیز عامل مهمی در تشدید این مهاجرت بوده است. جنگجویان اسلام بعد از پیروزی بر مناصق ترک نشین، عده ای از اقوام را به عنوان غازیان اسلام با خود همراه ساخته، به سرزمین های دیگر هجوم آوردند که این روند در مهاجرات ها موثر بوده است.

لطفا به ادامه مطلب بروید.........

ادامه نوشته

اوضاع ترکمن ها پس از تعیین مرز در سال 1881 میلادی/1299 هجری

دولتین ایران و روس برای جدا کردن ترکمن ها قرارداد مرزی آخال را به امضاء میرسانند که مفاد آن ذکر شد، بعد از امضای این معاهده که به هیچ وجه با مصالح سنتی قوم ترکمن مطابقت نداشت دولت روس با دادن تابعیت به قبائل یموت  آن ها را از زمین های عشیرتی خود میان اترک و گرگان جدا ساخت ترکمن ها که 6 الی 4 ماه به ییلاق و قشلاق به دو طرف مرز مهاجرت می کردند باز هم توسط دولت ایران به عنوان رعایای خود زیر فشار قرار داشتند.

لطفا به ادامه مطلب بروید.

ادامه نوشته